Waarom Therapie?

Problematieken of levensthema’s waarmee mensen op consult komen zijn zeer divers. Psychotherapie draagt vaak nog steeds het stigma dat mensen ‘niet normaal of ziek’ zijn wanneer ze kiezen voor therapie. Zonder te ontkennen dat er wel degelijk psychopathologieën bestaan, kan gesteld worden dat therapie voor iedereen geschikt kan zijn. Het vraagt vaak heel wat moed om te kijken naar jezelf en de context waarin je leeft met als doel het evenwicht te herstellen.

 

Problemen en hulpvraag

Als mens ben je soms even de weg kwijt, kamp je met lichte of zware emotionele, relationele, sociale, … problemen.
Anderen hebben last van symptomen zoals angst, stress, burnout, depressieve klachten, … die je levenskwaliteit aantasten of belemmeren.
Ten gevolge van een verlies of een traumatische gebeurtenis kan  je leven in een soort van time-out of crisissituatie terecht komen.
Vaak hebben traumatische gebeurtenissen uit het verleden nog steeds een impact op je emoties, gedrag, relaties en ambities, ze kunnen je achtervolgen via hardnekkige symptomen.

Voor al dit soort van problemen is het gezond om hulpbronnen in te schakelen.

Een psychotherapeut kan een goede hulp zijn om  jou te ondersteunen naar herstel en om te groeien naar een betere levenskwaliteit.

 

Mogelijke thema’s voor een hulpvraag

Onderstaande lijst is een weergave van mogelijke problematieken of thema’s, ze is uiteraard onvolledig:

• Verlieservaringen (sterfte, relatiebreuk, verlies werk, …).
• Traumatische gebeurtenissen.
• Existentiële thema’s en klachten.
• Verslavingsproblematieken.
• Leeftijdsgebonden of fasegebonden thema’s en klachten.
• Gevoel van algemene leegte, lusteloosheid, depressie.
• Geen doel vinden of uitzichtsloosheid.
• Persoonlijke ontwikkeling en klachten.
• Spirituele ontwikkeling en klachten (duistere nacht van de ziel).
• Relatieproblemen.
• Seksuele problemen.
• Thema’s gerelateerd aan sekse-identiteit en/of seksuele geaardheid.
• Maatschappelijk gerichte problemen.
• Ecologisch-sociaal gerichte problemen.

Praktijk voor Psychotherapie biedt therapie aan voor zowel individuen, koppels als gezinnen.

Deze Blog geeft je wat info over mijn werkmethode en je vindt er alle praktische contactgegevens voor een afspraak.

David Jelinek

Ecotherapie

Ecotherapie, ‘Herstel in evenwicht met de natuur’

‘Ecotherapie vormt een kruisbestuiving tussen ecologische en therapeutische disciplines. De basisvisie vertrekt vanuit de stelling dat we als mens deel uitmaken van een levend netwerk of een systeem van wisselwerkende krachten. De natuur heeft ons nodig en wij als mens hebben de natuur nodig binnen een wereld in transitie’.

Veel mensen stellen me regelmatig de vraag wat ecologie te maken heeft met therapie. Daarbij volgt meestal de terechte opmerking dat iemand die op zoek gaat naar een gepaste therapie, niet bezig is met ecologie maar met een persoonlijke hulpvraag. De bezorgdheid is dat je als cliënt belast zou worden met ecologische thema’s terwijl dit niets met je probleem of hulpvraag te maken heeft. Deze vraagstelling is uiteraard terecht en als antwoord kan ik reeds meegeven dat dit absoluut niet de doelstelling is van ecotherapie.

Wat is ecotherapie dan wel?

Ecotherapie is een praktische toepassing dat vertrekt vanuit een ecofilosofisch en ecopsychologisch wereldbeeld. De basisvisie van deze disciplines vertrekt vanuit de stelling dat we als mens deel uitmaken van een levend netwerk of organisch systeem van wisselwerkende krachten. De natuur heeft ons nodig en wij als mens hebben de natuur nodig binnen een wereld in transitie.

Elk integratief therapiemodel houdt rekening met zowel de intrapsychische dimensie (innerlijke wereld) als interpsychische dimensie (buitenwereld, relaties) van de cliënt. Er wordt dus tegelijk aandacht gegeven aan emoties, gedachten, gedrag, patronen, pijnpunten, verlangens, … als aan de relationeel-communicatieve context met de familie, het kerngezin, partner, vrienden, werk … Verder zal integratieve therapie ruimte scheppen voor de uniciteit van de cliënt binnen het universele met aandacht voor een humanistisch-existentiële en transpersoonlijke (spirituele) dimensie.

Ecotherapie biedt als extra dimensie binnen een integratief kader een holistische kijk op het leven aan. De wortels van zowel ons fysiek als psychisch-energetisch wezen ontstaan vanuit een evolutionair verhaal. Onze natuurlijke zijnsgrond is verweven met de aardse en kosmische natuur. Dit inzicht resulteert in een therapiemodel dat rekening houdt met een natuurlijke dimensie die zowel aanwezig is in de diepte van ons wezen als binnen onze sociaal-maatschappelijke relaties.

Hoe werkt een ecotherapeutische Praktijk?

Ecotherapie is geen nieuw therapeutisch model en heeft geen vooraf gecreëerde methoden, zoals andere therapiemodellen. Ecotherapie kan toegepast worden binnen verscheidene maatschappelijke en sociale contexten. Zo bestaat er bijvoorbeeld Animal Assisted Therapie waarbij het dier als intermediair ingezet wordt binnen een orthopedagogische of therapeutische context.

Ecotherapie toegepast binnen een psychotherapeutisch kader betekent dat het therapiemodel een vergroening ondergaat. Allereerst zullen ecotherapeuten oog hebben voor de bredere sociaal-ecologische context van een cliënt. Verder zal iedere geuite vorm van bezorgdheid rond maatschappelijk-ecologische thema’s, niet teruggevoerd worden tot innerlijke of relationele projecties, hetgeen binnen een klassiek therapiemodel veel gebeurt. In dit geval zal een ecotherapeut deze bezorgdheid of pijn bewust met de cliënt bespreken, een plek geven, helpen verwerken, ….

Een vergroening van therapie houdt verder in dat reeds bestaande therapiemodellen heruitgevonden worden. Zo zal lichaamsgerichte therapie veel meer nadrukken leggen op een uitwisseling tussen natuur en lichaam. Groeigerichte therapiemodellen zoals cliënt-centered therapie en gestalttherapie richten hun focus reeds op herstel met innerlijke betekenispotentialiteiten en zelfactualisatie. Een vergroening houdt hier in dat we tijdens dit werk niet enkel een gerichtheid hebben op de binnenwereld van de cliënt maar de natuur als spiegel en hulpbron gaan gebruiken voor het gewaarzijn van allerlei emoties, gedachten, belemmerende patronen, verlangens en passies.

Natuur-gebaseerde therapie (NGT)

Onderzoek heeft aangetoond dat de natuur een zelfregulerend en zelfgenezend mechanisme in zich draagt. Therapie in en met de natuur zorgt ervoor dat het aangeboren herstellend vermogen in de mens ontwaakt. Tijdens een NGT sessie is de natuur een intermediair of een bron van hulp en kracht. Het toepassen van reeds bestaande therapeutische methoden binnen een natuurlijk setting, bevordert het proces. Eenvoudig gesteld laat NGT herstel en groei ontstaan vanuit een gezonde interactie met de aarde. Het mindfull aanwezig zijn in de natuur resulteert in een andere levensvisie dat bevorderlijk is voor de relatie met jezelf, de ander en het andere.

Groepswerk

NGT kan ook toegepast worden in een groepssetting waarbij de dynamiek van de groep een extra dimensie toevoegt. Het gebrek aan gemeenschapsgevoel of het gevoel van afgesplitst te zijn, hetgeen een veel voorkomende kwaal is binnen onze hyper individualistische cultuur, kan via groepswerk in de natuur opgeheven worden. ‘Herverbing met de natuur’ programma’s kunnen binnen verscheidene groepscontexten toegepast worden.

‘Work that Reconnects’ werd door activiste, systeemdeskundige en geëngageerd Boeddhiste Joanna Macy gecreëerd om in groep uiting te geven aan onze reacties en bezorgdheid rond sociaal-ecologische thema’s. Het ‘grief and empowerment model’ biedt diepgaande processen aan om onze bezorgdheid, de pijn en het rouwen voor de hedendaagse crisis een plek te geven. Daarnaast biedt het verhelderende cognitief-spirituele visies aan ter bevordering van herstel en als alternatief.

The Great Turning

The Great Turning of de Grote Omwenteling is een metafoor dat gebruikt wordt om onze hedendaagse bewogen tijden mee te omschrijven. Iedere historische (r)evolutie of omwenteling ging gepaard met een crisis die eraan vooraf ging. Onze hedendaagse crisis speelt zich af op sociaal-ecologisch vlak. Klimaatsverandering, peak oil, economische globalisering, uitbuiting van derde wereldlanden, … vormen een bedreiging voor het voortbestaan van onze planeet. Temidden van deze sociaal-ecologische revolutie bewegen we ons naar een duurzame aanwezigheid op aarde. Talrijke groeperingen en mensen richten zich naar een duurzaam alternatief. We vinden de uitingsvormen van deze beweging niet terug binnen de gecensureerde maatschappelijke grote media of organen. Het is een beweging vanuit sterk geëngageerde mensen met een visie voor de toekomst. Ecotherapie draagt haar steentje bij tot dit transitieproces waarbij we ons bewegen van een hedendaags ontspoort industriëel groeimodel naar een duurzame, levensondersteunende beschaving. Meer info over The Great Turning via Blog

Bron:
Anima Mundi
Praktijk voor Ecotherapie
Individueel- en groepswerk
Workshops / Vorming / Lezingen Op Maat

Interactionele Vormgeving

HET MODEL

Interactionele Vormgeving (I.V.) is een psychotherapeutisch model waarbij, vertrekkend vanuit een integratieve en eclectische visie, verschillende therapeutische stromingen in interactie worden gebracht tot een nieuw model. In het nieuwe geheel dat I.V. vormt, bevruchten, verdiepen en verrijken de oorspronkelijke vormen elkaar wederzijds zonder hun eigenheid te verliezen. Interactionele Vormgeving beweegt zich in het spanningsveld tussen de universaliteit van de menselijke problemen en de uniciteit van iedere mens, heeft oog voor de mens in ontwikkeling en voor diens existentiële en spirituele dimensie. I.V. integreert experiëntiële met systemische elementen, een lichaamsgerichte benadering met gesprekstherapie. I.V. sluit aan bij de vernieuwingen in psychotherapie omdat het oog heeft voor de grotere context en een meersporenbeleid.

De I.V.-therapeut sluit aan bij een meersporenbeleid en weet de cliënt en zijn hulpvraag vanuit diverse richtingen te benaderen zonder dogmatisch vast te houden aan één zienswijze. Hij gebruikt methodes uit de verschillende stromingen en weet te motiveren waarom hij voor een welbepaalde interventie kiest.

Het begeleidingsmodel baseert zich op creatieve interventiestrategieën waarbij interactie en vormgeving de essentiële uitgangspunten zijn. Centraal staat de uniciteit van zowel de cliënt als therapeut. Samen zoeken en bepalen ze de doelstelling van de therapie en de meest geschikte wegen om dit te bereiken. De kenmerken van de cliënt en zijn hulpvraag bepalen welk spoor er gevolgd wordt ; het groter geheel (de cliënt in wisselwerking met zijn verleden, sociale context en richting) wordt echter niet uit het oog verloren. Cliënt en therapeut werken in een interactief, creatief proces samen aan de integratie van meer mogelijkheden en keuzes in het leven van de cliënt met oog voor het grotere geheel. Ruimte en vertrouwen geven aan de cliënt is een basisattitude van de I.V.–therapeut.

 

UITGANGSPUNTEN

Interactie – wisselwerking

We spreken hier zowel over een intrapsychische en relationele interactie, over de interactie met het onbewuste en het transpersoonlijke, als over de wisselwerking tussen de verschillende therapievormen.

Vormgeving
Iedere psychotherapeutische benadering doet appel op vormgeving en vormvinding. Men gebruikt woorden, gebaren, klanken, houding, materialen, enz. om vorm te geven. De therapeut ontwikkelt voeling om samen met de cliënt vorm te geven aan het therapeutisch proces en om de cliënt te stimuleren zijn persoonlijke groei gestalte te geven in de eigen leefomgeving.

Integrale visie
Wij beogen de dialoog te bevorderen tussen de objectieve individuele en collectieve waarneembare uitgangspunten van de wetenschap en het subjectieve van zowel de individuele intrapsychische beleving als de collectieve archetypische cultuur. Als integratieve benadering besteedt I.V. zowel aandacht aan betekenis, gedrag en beleving.

De grotere context
Mensen kun je niet los zien van contexten: enerzijds is er de relatie van het individu/gezin en zijn omgeving/de maatschappij, anderzijds zijn er de banden met het verleden en de verwachtingen naar de toekomst. De mens wil zich actualiseren (een plek in de wereld) en realiseren (zingeving).

Meerdere sporen in een interactief model
I.V. is een eigen vorm ontstaan uit de interactie van verschillende therapeutische stromingen waardoor de I.V.-therapeut over een diversiteit van behandelingsmethoden beschikt.

De ingang van de cliënt
De I.V.-therapeut tracht in eerste instantie het spoor van de cliënt te volgen, de juiste ingang en benaderingswijze te vinden die de cliënt ruimte en vertrouwen geeft. Het is niet zo dat de cliënt zich moet aanpassen aan de therapeut en/of therapievorm. I.V. werkt vanuit een respectvolle therapeutische samenwerkingsrelatie.

Werkalliantie
De verbondenheid en samenwerking tussen therapeut en cliënt blijken van essentieel belang. Ze maken het mogelijk beleving, betekenissen en gedrag te exploreren en in beweging te brengen op zodanige wijze dat het de cliënt/het cliëntsysteem dient.

De nieuwe onschuld: mindfulness
Volgens de visie van Interactionele Vormgeving is de ‘nieuwe onschuld’ de relationele basis die een therapie mogelijk en effectief maakt. Het gaat om milde aandachtige aanwezigheid (mindfulness) en om wijsheid die kennis, liefde en mededogen omvat.

Diagnostiek versus uniciteit
De klacht van de cliënt wordt door I.V. zowel bekeken binnen een universeel model (zoals DSM IV) als vanuit de eigenheid van ieder individu en diens context.

Ruimte maken
De I.V.-therapeut erkent in de eerste plaats de positieve bedoeling van elke zelfrepresentatie van de cliënt en leert de cliënt ieder beschadigd stukje van zichzelf te ontvangen en begrijpen.

Beweging door existentie
Door de ruimte te creëren waarbinnen de cliënt bewust kan worden van zijn overlevingsstrategieën, door te laten zijn ‘wat is’ zonder oordeel en zonder druk uit te oefenen, kan er beweging ontstaan.

De paradox van de verandering: de cliënt verandert wanneer hij stilstaat, erkent en contact maakt met wat er is.

Het lichaamsgericht werken
Is een aspect van psychotherapie dat wordt geïntegreerd in het geheel: lichaamsenergie en bewustzijn, lichaamstaal, lichamelijk ‘weten’, gewaarzijn, aarden, ontvangen en doen, lichaam en stem, lichaam en ruimte, beweging.

De kracht van de verbeelding
De rijkdom van ons (collectieve) onbewuste wordt op waarde geschat. Dit vindt zijn weerslag in het werken met beelden, symbolen en archetypen.

Het waarnemen en gewaarzijn
De paradox van de verandering : de cliënt verandert wanneer hij stilstaat, erkent en contact maakt met wat er is. Veranderen is méér worden wie men in wezen is. Waarnemen en luisteren naar wat er innerlijk en uiterlijk gebeurt, is daarbij zeer belangrijk. Aandacht en ontvankelijke concentratie zijn basisattituden.

De interactie tussen betekenis-proces-gedrag
De mens en zijn situatie worden bekeken vanuit de wil, het handelen en het waarnemen en hun wederzijdse beïnvloeding (een circulair proces).

De creatieve integratie
Stilstaan bij de interactiefuncties (wil, handelen en waarneming) maakt het mogelijk openingen te vinden in patronen en de bronnen op te sporen die leiden naar een creatieve integratie waarbij persoon en omgeving opnieuw ‘zelf-helend’ worden (zelf-organisatie).

Systeem
Bij de interactie tussen individuen dient men oog te hebben voor de wijze van beïnvloeding (communicatie) en voor de plaats (structuur) in het systeem (bvb gezin).

Verbondenheid
I.V. hecht belang aan het leren gewaarzijn van de eigen binnenwereld en het vermogen dit aan anderen mee te delen. Maar het plaatst kanttekeningen bij een vastomlijnd beeld van ons ene ware zelf en vooral bij de sterk ik (egocentrisch)-gerichte stromingen die hieruit ontstaan zijn. Deze tijd vraagt erom oog te hebben voor de ruimere context en weer in verbinding te treden met een groter geheel in plaats van (terug) te vervallen in dogmatisme, racisme, terrorisme, globalisering…

Zelf-in-relatie
Interactionele vormgeving ziet het zelf als een zelf-in-relatie, als een transindividueel zelf en pleit voor het loslaten van het idee van een vastomlijnd en afgebakend zelf. Het zelf is interactie- en contextafhankelijk en historisch, collectief en archetypisch ingebed. Vormgeven aan het ‘momentele’ zelf blijft een noodzaak, een permanent ik is een illusie.

Het optimaal actie-potentiaal
Naast het zelfhelend systeem heeft de persoon er eveneens behoefte aan zich te ontwikkelen tot een geheel waarbij hij of zij een optimaal actiepotentiaal nastreeft. De in potentie aanwezige mogelijkheden en de kwaliteiten, die men als mens in zich heeft, beter kunnen benutten, maakt het leven rijker, plezieriger, zinvoller. Therapie houdt dus ook in: onderzoeken wat nodig is om wat ik te bieden heb toe te kunnen voegen aan de ander, het andere.

De transpersoonlijke dimensie
I.V. staat open voor wat verder reikt dan het algemeen waarneembare, voor wat de persoonlijkheid te boven gaat. Met de transpersoonlijke stroming heeft I.V. gemeen dat ook de transpersoonlijke behoeften van de mens een plaats krijgen en dat ze inzichten van de spirituele tradities uit oost en west tracht te gebruiken. Er is aandacht voor de zingeving, het mystieke, het paradoxale, het onuitspreekbare. Interactionele Vormgeving is van mening dat de enge grenzen van het ik en het persoonlijke onbewuste kunnen overstegen worden en zoekt een harmonieuze verhouding tussen eeuwige wijsheid en moderne wetenschap.

 

Bron: Educatieve Academie